home.waarnemingen.prikbord+nieuws.activiteiten.afdeling.werkgroepen.links.
- Roden
instituut voor natuureducatie en duurzaamheid
        contact                    redactie                   zoeken
contact
redactie
zoeken

Verslagen Vogelexcursies - vervolg1

   

vervolg >>

vorige <<

 

Excursie Lauwersmeer, 17 september 2016

 

Het was heel redelijk weer en dus alle reden om ook een redelijke opkomst te verwachten. Dat viel enigszins tegen, want met 6 deelnemers (van de ruim 30 werkgroepleden) kun je spreken over een ondermaatse bezetting. De lol was er echter niet minder om. Misschien is het wel zo dat iets meer variatie in het excursieprogramma nodig is. Dat gaat het volgend jaar dan ook zeker gebeuren. Maar hoe dan ook, tijdens een rondje Lauwersmeer ben je wel verzekerd van veel vogelsoorten. Nergens anders tref je er meer.

 

 

 

 

 

Traditiegetrouw werd het vaste stramien van stopplaatsen aangehouden. Als eerste natuurlijk de stop bij de sluis van de Lauwers. Daar heb je een geweldig mooi uitzicht over het omliggende gebied. Niet dat het veel vogelsoorten opleverde, maar dat doet er dan minder toe. Voordat we naar de vogelkijkhut gingen (Jaap Deensgat) vergaapten we ons aan de grote aantallen vogels ervoor. Voor Rinze was de Casarca een openbaring, want die was nog niet eerder door hem gezien. Vanaf deze plek (voor de knik naar de kazerne) richting kijkhut zagen we er maar liefst een stuk of 65 exemplaren rondscharrelen. Later kwamen er nog zo’n 25 bij. In ’de goede tijd’ zie je daar duizenden Brandganzen en andere soorten rondscharrelen, maar daar was het nog iets te vroeg voor. De volgende excursie (op 22 oktober) zullen we die daar zeker wel zien en wellicht treffen we dan ook de Slechtvalk. Tijdens de wandeling naar de kijkhut troffen we het enkele keren dat een groep Baardmannetjes zich in alle pracht vertoonde. We hoorden ook een speenvarken krijsen vanuit het riet en dan weet je dat je te doen hebt met een Waterral. Leuk voor degenen die van dit fenomeen niet op de hoogte waren. Vanuit de hut kon een trits aan soorten aan het lijstje worden toegevoegd.

 

Bij de Vlinderbalg was een over het water scherende IJsvogel zonder meer een mooie waarneming te noemen. Deze vogel, uiteraard niet dezelfde, troffen we warempel later nog een keer in de haven. Daar hebben we hem trouwens wel eens vaker gezien, zittend op een tros van een aangemeerde vissersboot. Uiteraard troffen we ook de Steenloper, hoewel dit nu slechts een enkel individu was. Daarna was het tijd om de inwendige mens te versterken, waarbij we een keus kunnen maken uit meerdere zaken. We kozen nu maar weer een keer voor Schierzicht (2e kopje koffie gratis). Wat we misten op de kibbeling en lekkerbekje waren kruiden. Als de vis nog erg vers is, en dat was zo, zit er niet echt veel smaak aan en dan zijn kruiden, mits goed gedoseerd, onontbeerlijk. Op 22 oktober gaan we de vis in een andere zaak testen en men is dus bij deze gewaarschuwd!

 

Na de onderbreking werd koers gezet naar de Ezumakeeg alwaar een dag eerder een Bonapartes strandloper was gemeld. Later bleek dat deze op de Ballastplaat was waargenomen. Nu zat er een Bairds strandloper (juv), ook al zo’n zeldzame gast. Deze zat bij de kijkhut Ezumakeeg Zuid en we meenden deze te ontwaren in een groepje Bosruiters, maar toen we het wilden verifiëren bij enkele vogelaars werd de andere kant opgekeken. Je hebt mensen die liever niet iets willen delen dan wel het achterste van hun tong laten zien. Er was trouwens best nog heel wat te zien, bijvoorbeeld duizenden Goudplevieren. Ook veel Bontbekplevieren, Kemphanen en tevens waren er Kleine strandlopers. Deze verschillen van de Temmincks strandloper door de donkere pootjes (de ander heeft groenachtige pootjes). Mooi was ook de waarneming van een Havik (juv) die langzaam aan kwam vliegen en niet ver van ons vandaan op een pol ging zitten. Om 15.30 uur waren we weer terug in Roden na een best wel aardige dag.

Veel baardmannetjes gespot op 22 oktober 2016

 

Van Baardmannetjes hoop je altijd dat je ze niet alleen hoort, maar vooral ook dat je ze ziet. Ze zeggen dan wel: ”Horen is zien”, maar het oog wil ook wat en zeker bij de ’tropische’ verschijning van deze vogels, zo mooi zijn ze (vooral de mannetjes). Cees schreef er in zijn column in de Krant nog een aardig stukje over, speciaal over de baard bij de mannetjes, wat eigenlijk een hangsnor is. De club die het voorrecht had een groep van elf mannetjes en vrouwtjes te aanschouwen bestond deze keer uit: Johanna Hefting, Jan Westra, Rimke Arends, Henk Koolman, Jannie Mulder, Marleen Riegman, Hans Klamer en Cees Koelewijn.

 

 

 

Daarvoor waren we al uitgestapt om op de vaste plek bij de sluis van de Lauwers een blik te werpen over het uitgestrekte gebied dat uitnodigend voor ons lag en het achterliggende gebied vanwaar we kwamen. Slechts af en toe zien we er aardige soorten, maar ook nu waren het algemene vogels die we in beeld kregen. De Baardmannetjes kregen we uitvoerig te zien op de overgang van riet en open vlakte, daar waar je zicht krijgt op de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat. Het miegelde daar van de ganzen, vooral ook Brandganzen, de soort waartussen soms één of enkele Roodhalsganzen schuil gaan. Nu zaten ze er kennelijk niet en ook later, in de Bantpolder, kregen we ze niet te zien. Wel zat er een Slechtvalk op een paaltje die weigerde zich om te draaien waardoor we iets meer zicht op hem zouden krijgen. Een opvallende soort bij de kijkhut was een waterral, niet vanwege zijn verenkleed als wel van het (speenvarken)geluid dat hij produceerde. En passant werd nog een vrouwtje Blauwe kiekendief gespot en voort ging het weer. Nu naar de Vlinderbalg waar Kleine zwanen kwamen overvliegen die een eindje verderop gingen foerageren. Tijdens een rondje door Robbenoort hoopten we op de Pestvogel, maar die zaten waarschijnlijk elders van hun favoriete bes van de Gelderse roos te genieten. Alvorens ons op het middagmaal te storten maakten we eerst een rondje door de haven, altijd goed voor de score van Steenlopers. Ook nu, maar vanuit de tweede auto waren gorsachtigen gezien waar later tevergeefs naar werd uitgekeken. Misschien zagen we ze over het hoofd of waren ze verder gevlogen.

De kibbeling werd nu bij Visser verorberd, maar anderen hielden het bij zoute haring of een lekkerbekje, soms begeleidt door friet. Johanna had trek in Rode poon, om thuis te eten, en kwam met een portie aan die nog wel schoon moesten worden gemaakt. Dat is best een klus, want ze moeten worden gevild. Voordelig waren ze wel met een prijskaartje van € 10,- voor 4 kilo fikse vissen. Na hier te hebben verpoost werd in Lauwersoog in de bosjes bij de verst gelegen (gratis) parkeerplaats gespeurd naar de Bladkoning. Het leverde wel een trits soorten op, waaronder een Goudhaantje. De kroon (op de Bladkoning) kon niet op het werk worden gezet ondanks intensief speurwerk. Je moet er ook maar net tegenaan lopen. We besloten langzaam aan maar naar de hotspot, de Ezumakeeg, te rijden om te zien wat daar allemaal was te zien. Heel veel mensen in ieder geval, niet verwonderlijk vanwege de herfstvakantie. De keeg zat vol met vogels, maar ook hier geen uitschieters, want het waren alle goede bekenden. Wel vielen enkele verlate Grutto’s nog op en wat dat betreft mag de Zwarte roodstaart die we bij de haven zagen ook nog best worden genoemd.

 

Op 19 november staat het volgende rondje genoteerd, vertrek weer om 9 uur vanaf de Brink te Roden. We hopen dan weer iets meer mensen te mogen verwelkomen.